Weronika (Różycka) Marcelis

Ik ben een kunstenaar, maar ook een zus, een dochter, een vriendin, een tante en een
vrouw.

In 2022 verliet ik Polen voor Nederland, het zou tijdelijk zijn, maar hier vond ik mezelf, de schoonheid van het langzame leven, de kracht van dankbaarheid. Tot op de dag van vandaag ben ik verliefd op dit land, en elke dag is een kunstwerk op zich.

Voor mij is kunst een loslating en een terugkeer naar mezelf. Mijn werken zijn het resultaat van hoe ik de wereld zie. Iedereen ziet anders, voelt anders en houdt anders. Je hoeft geen kunst te begrijpen; Je hoeft het alleen maar te voelen.

De missie van mijn leven is om mensen te laten zien dat het de moeite waard is om af en toe even te stoppen en om je heen te kijken, en dat de geest van mensen hun vijand of beste vriend kan zijn.


Als je dit nog steeds leest, laat dit dan een klein teken zijn om even te stoppen, om je heen te kijken en dankbaar te zijn voor alles wat je hebt. En hoe zit het met die twijfels of problemen die je hebt? Miljoenen mensen dromen ervan in jouw schoenen te staan.